Ana içeriğe atla

Axaftineke Telefonê

Dem: Şev, Saet li derdora 22.00an, 13.05.2015
Mekan: Ez(Çetoyê ji mala Zêdo) li “Su Gösteri Merkezi” û Recep İçen jî li “Kenter Tiyatrosu” ye…


Ç: Eloo?
R: Hê?

Ç: Tu li ku yî?
R: Ez nû ji lîstikê derketim? Tu?

- Ez jî!... Çawa bû, xweş bû ne? (Şanogeriya Xulamê Du Xwedî)
- Bi xwedê lîstik hew dibû, eynen bibû Qomediya dell’kurdî J Lê mixabin bêxwedî ma!
- Çawa yanî?
- Temaşevan pirr kêm bû!
- Na yaw, li vir jî kêm bû? (Şanogeriya Mars
- Temam, vaye ez jî diçim malê.
- Ez jî têm! Dibe?
- Wer! Stop!


Encam:
Nizanim, di binhiş û serhişiya vê axaftinê de, çi derdikeve, ew bila bimîne li aliyekî… tiştê ku ez dixwazim balê bikşînim ser ev in:

Rojên Çand û Hunerê yên Kurdî (Stenbol, 10 û 17ê Gulanê) bi organîzayona Bernameyên 13ê Gulanê yên ji aliyê NÇMê ve hatiye diyarkirin:
-          Mars (Şano, Saet:20.00)
-          Xulamê Du Xwedî (Şano, Saet: 20.00)
-          Keybanû- Orkestra Heskîfê (Şano-Muzîkal, Saet:20.00) û bernameyên din…

Bernameyên 14ê Gulanê (Sibê) dîsa du şano û du konser hene, bi hêvîya temaşekirinê…  

Li Stenbolê bi milyonan kurd hene lê temaşevanên Kurdî, li ku bûn?

Xwezî hunera Kurdî hertim nebe “Navekî giran û gundekî wêran…”

Di bingeh û hebûna şaristaniyê de huner qada herî girîng e û şano jî di nav vê hunerê de ye. Nasnameya ziman û çandê, bi hunera şanoyê ve xurt û geştir dibe. Şanoya kurdî ji bo gelê me, pêdiveyeke sereke ye. Şanoya kurdî di avakirina çand û hunera kurdî de, temsîla nasnameya kurdî hildigire. Hemû xebat û pêşandeyên çand û hunerî, li gora pêdiviya civakê û bi piştgiriya sazî û civakê re pêk tê...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Samatya Sakinlerinin Biricik Sahafı: Devrim Sahaf (Pirtûkfiroş)

Yine aynı bir Pazar günü… Bahar gelmiş kime neylemiş, herkes dışarıda, bir ben kalmışım sanırsın içerde… Sosyal medya ve akıl sır ermeyen bir telefonun varsa, bir hafta bile dışarı çıkmazsın, olur biter… Recep telefondan bildirir: “Dayika Niştiman” kitabını getirecekmiş, yanına Mustafa’yı da katmış eve gelmişler, hoş gelmişler. Onların gelmesiyle ne zamandır dışarıya çıkmadığımı anımsadım: üç günmüş... Siz de olsanız çıkmazsınız, mayısta Amed kitap fuarına yetişmesi gereken “Kürt Tiyatro Tarihi” kitabıyla uğraşınca “baharmış, Samatya sahiliymiş” unutursunuz. Abartıkça abartıyoruz haliyle; sorduklarında “mühim” adamların yaptığı gibi, “çok yoğunuz abi” modunda, iş güçle meşgul olduğumuzu söylemeyi ihmal etmiyoruz, övünmek gibi olsun bu da...  Neyse, yine her zamanki Recep’in olağan hallerinden birini yaşıyoruz; odanın içinde dağılmış makaleleri karıştırmakla meşgul, kitap kurdu Receb’e çıktıları karıştırma fırsatı tanımadan, elindeki yazıları yerine bırakmasını istedim ve ani bir “Hadi…

"Leylanok, Derî, Goristana Stêrkan..." an jî bi edebî “Yıldız Çakar”

Yıldız Çakar; berhema wê ya “Goristana Stêrkan” di sala 2004an de ji Weşanên Elmayê derdikeve. Pirtûka duyem î bi navê “Ala” 2008an li Dihokê, ji aliyê yekitiya niviskarên Dihokê vê çap dibe. Bi hevkariya Amed Tigrîs re “Ansiklopediya Amedê” dinivîse, ji aliyê Şaredariya Amedê ve di 2012an de tê weşandin. Berhama wê yên bi navê “Derî” (Helbest, 2012) û Leylanok (2014, ceribandin) di nav weşanên Avestayê derdikeve. Niha amadekariya romana xwe dike bo çapê û li ser Melayî Cizîrî dixebite… Yıldız Çakar, avakara Komeleya Nivîskarên Kurd e û li Amedê dijî. Çetoyê Zêdo: Ji kerema xwe, tu dikarî xwe bidî nasîn? Yıldız Çakar: Nasnameyek di bêrika min de ye, lê belê temsîliyeta min nake. Heta wextekê bi awayekî fermî navê min Rojan bû. Li dibistanê gotin ev nav qedexe ye û dîplome nedan min. Ji ber vê bavê min ji mecbûriyetê navê min guhert. Di rojekê de ez bûm Yildiz.  Weke ku mirov di nava du pergalan de bimîne... Bi eslê xwe ji Qerejdaxê me. Min û helbest me hev dû gelek zû nas kir. Ji ber ku…

Modern Kürt Tiyatrosunun İlk Adımları

Yazar/metin merkezli Batı tiyatrosunun Kürt dilindeki ilk örneği, 1919’da Evdirehîm Rehmî Hekarî’yle başlaması, teatral formların Kürtlerde daha öncesinde olmadığı anlamına gelmemelidir. Popüler ve kitlesel bir sanat olan tiyatro tarihsel olarak her dönemde farklı biçimlerde icra edilmiştir. Genel anlamda tiyatro sanatı; kukla, gölge oyunu, köy seyirlik oyunları, çîrokbêj (bir nevi meddah) geniş bir alanda teatral formalara sahiptir. Bu formlar, yakın kültürler ve komşu milletler arasında benzerlikler gösterebildiği gibi veya hepten özgün bir biçim olarak da var olabiliyor. Kürt tiyatrosunda: Taziye, “Sîtav” (Gölge Oyunu) ile “Bûkella” (Kukla), “Mîr Mîran” (Sahte Emir), “Kosegelî-Gaxan”, “Bûka Baranê” (Bolluk-Bereket Oyun Ritüellerinden), “Sersal” (Yeni Yıl), “Newroz” oyun ve temsilleri... Bunun yanı sıra Kürt tiyatrosuna özgü teatral anlatı biçimleri arasında sayılabilecek “dengbêjî” ile “çîrokbêjî” gibi ulusal formlara da sahiptir. Kürt tiyatrosunun geçmişine ve bugününe baktığımızda…