Çetoyê Zêdo

Dem: Şev, Saet li derdora 22.00an, 13.05.2015 Mekan: Ez(Çetoyê ji mala Zêdo) li “Su Gösteri Merkezi” û Recep İçen jî li “Kenter Tiyatrosu” ye… Ç: Eloo? R: Hê? Ç: Tu li ku yî? R: Ez nû ji lîstikê derketim? Tu? - Ez jî!... Çawa bû, xweş bû ne? ( Şanogeriya Xulamê Du Xwedî ) - Bi xwedê lîstik hew dibû, eynen bibû Qomediya dell’kurdî J Lê mixabin bêxwedî ma! - Çawa yanî? - Temaşevan pirr kêm bû! - Na yaw, li vir jî kêm bû? ( Şanogeriya Mars )  - Temam, vaye ez jî diçim malê. - Ez jî têm! Dibe? - Wer! Stop! Encam: Nizanim, di binhiş û serhişiya vê axaftinê de, çi derdikeve, ew bila bimîne li aliyekî… tiştê ku ez dixwazim balê bikşînim ser ev in: Rojên Çand û Hunerê yên Kurdî (Stenbol, 10 û 17ê Gulanê) bi organîzayona Bernameyên 13ê Gulanê yên ji aliyê NÇMê ve hatiye diyarkirin: -           Mars (Şano, Saet:20.00) -           Xulamê Du Xwedî (Ş...

“Hinek bi ruhê xwe dikevin nav hunerê û hinek jî bi lingê xwe...” Egîdê Cimo, di sala 1930yan de li Ermenîstanê gundê Erdeşîrê hatiye dinyê. Bi destpêkirina weşana Radyoya Êrîvanê (1955an) weke sazbend dest bi xebatê dike û ji 1960î ve her ku diçe dengê bilûra wî li tevahiya Kurdistanê belav dibe û bi nasnavê “Mîrê Bilûrê” heta îro deng vedide. Li ber dengê mey, fîq û bilûra Egîdê Cimo, gelek stran û kilamên Kurdî tê gotin û dikeve nav kelepora muzîka Kurdî.   37 salan bê navber li Radyoya Erîvanê hunera xwe pêk tîne. Di sala 1967an de li Ermenîstanê dibistana Muzîkê Romanos Melikiyan de 5 sala perwerdehiya xwe diqedîne. Li gorî temenê xwe yî 85 saliya xwe, hê jî hunerê bi ruhê xwe pêk tîne.  Gotina Apê Egîdê Cimo ye, dibêje “Hinek bi ruhê xwe dikevin nav hunerê û hinek jî bi lingê xwe...” Çetoyê Zêdo: Hûn kengî çûn Radiya ya Erîvanê? Egîdê Cimo: 1955an Radiyo ya Erîvanê vebû. Dema ez çûm Radyoyê bûm, zêde kes tunebû. Hunermendên kurd li radyoyê kom dibûn...

Yine aynı bir Pazar günü… Bahar gelmiş kime neylemiş, herkes dışarıda, bir ben kalmışım sanırsın içerde… Sosyal medya ve akıl sır ermeyen bir telefonun varsa, bir hafta bile dışarı çıkmazsın, olur biter… Recep telefondan bildirir: “Dayika Niştiman” kitabını getirecekmiş, yanına Mustafa’yı da katmış eve gelmişler, hoş gelmişler. Onların gelmesiyle ne zamandır dışarıya çıkmadığımı anımsadım: üç günmüş... Siz de olsanız çıkmazsınız, mayısta Amed kitap fuarına yetişmesi gereken “Kürt Tiyatro Tarihi” kitabıyla uğraşınca “baharmış, Samatya sahiliymiş” unutursunuz. Abartıkça abartıyoruz haliyle; sorduklarında “mühim” adamların yaptığı gibi, “çok yoğunuz abi” modunda, iş güçle meşgul olduğumuzu söylemeyi ihmal etmiyoruz, övünmek gibi olsun bu da...  Neyse, yine her zamanki Recep’in olağan hallerinden birini yaşıyoruz; odanın içinde dağılmış makaleleri karıştırmakla meşgul, kitap kurdu Receb’e çıktıları karıştırma fırsatı tanımadan, elindeki yazıları yerine bırakmasını istedim ve ani b...

Fexriya Adsay: Li D ê rika M ê rdîn ê di sala 1971ê de hatiye dinyay ê . Dibistana seretay î, navîn û lîse li Îzmîr ê xwendiye. Lîsansa xwe li Enqer ê li Zanîngeha Rojhilata Navîn ya Teknîkî (ODTÜ ) di be şa dîrok ê de qedandiye. Li Zanî ngeha Dicley ê ya Diyarbekir ê di be şa sosyolojiy ê de li ser ê zidiyan û li Zanîngeha M ê rdîn ê ya Artukluy ê di be şa Ziman û Çanda Kurdî de li ser romana d îrokî ya kurdî du master temam kirin. Ji îngilîzî bo tirkî û kurdî gelek berhem wergerandine. Ji ser ê 2014an ve edîtoriya kovara kurdî Zaremay ê dike. Xebatên xwe yê n li ser w ê jeya kurdî ya modern û rexneya w ê jeyî didom îne û li Diyarbekir ê  mamostetiya ziman ê î ngilîzî dike. Werger ê n w ê : David Nicolle, Xa ç par ê z û Sarezen (Crusaders and Saracens), Weşan ê n Avesta, 2015, Stenbol. David Nicolle, Sefera Xa ç par ê zan a S ê yem 1191 (The Third Crusade 1187) We şan ê n Avesta, 2014, Stenbol. David Nicolle, Hitt î n 1187, Serfiraziya Selahedd î n ya Her î Mezin...

Li Dinyay ê Roja Şanoy ê 2015, 27 ê Adar ê Nivîskar ê Peyama Roja Şanoy ê a sala 2015an derh ê ner ê polonî Krzysztof Warlikowski ye! Peyama Roja Şanoy ê ya Cîhanê  2015 Hostay ê n rasteqîn ê n şanoy ê bi piranî ji sehney ê d û r in. Û bi gelemperî , wek mak îneyeke dubarekirin û n û vehilberî na ql îşeyan ew li şanoy ê nanerin. Ew di nav lêger îna kaniya l ê dana rehjen ê , herka jiyan ê de ne ya ku çav l ê ye biqevizin di ser eywan ê n p êşande û h ê wirzeya mirovan re ku di nav hewla kopîkirina ji hin cîhanan yek ê ne. Ji d ê vla ku biafirî nin em ew c îhan ê n ku li ser temaşevanekî , li ser hest ê n di bin erd ê de hilt ê n h û r dibin an heta xwe disp ê rin ê , z ê de d i kin.  Û ya rast, tu tiştek tuneye ku ji şanoy ê çê tir ew hest ê n veşartî derxîne hol ê .  Pirî caran wek r ê ber ez li pexşan ê vedigerim. Roj bi roj li xwe hay dibim ku ez li ser wan nivîskarên ku n ê zî sed sal ber ê bi awayekî kahînî l ê dîsa jî bi ihtiyat hilweşîna x...